Welkom

Welkom op onze website!

April 2018 

DE DEFINITIE VAN EEN COVER

Ik moet bekennen dat ik zelden naar Omrop Fryslân kijk – een mens kan niet alles – maar gisteren las ik op het Grote Feestboek getipt dat Grytz & Grize in een muziekrubriek een cover zouden spelen. Op een dood moment in de avond skipte ik door de opgenomen uitzending heen en schoof aan bij een tafel met Gerrit Breteler als gast. Die had ooit een vertaling gemaakt van If it be your will van Leonard Cohen, die zo meteen door Grytz & Grize zou worden gecoverd. Ik gleed meteen in een emotionele spagaat. 

Gerrit Breteler ontmoette ik tijdens de uitvaart van Gunnar Daan, waar hij voor het stoffelijk overschot en nabestaanden Carrickfergus zong, toevallig mijn favoriete Ierse ballade met stip. Vooral vanwege:
…But the sea is wide and I cannot swim over
And neither have I the wings to fly
I wish I had a handsome boatsman
To ferry me over my love and I

Vreemd genoeg – ik dwaal nog verder af – hoorde ik dat lied voor het eerst van Brian Ferry, maar de versie van Van Morrisson & the Chieftains is mijn favoriet. Maar Van Morrison was niet beschikbaar, en Breteler musiceerde wekelijks met Gunnar. Ze speelden dan ook Carrickfergus, vertelde hij, dus hij alleen had het recht om daar te spelen. Omdat het origineel een traditional is, is het van iedereen en feitelijk niet een cover. Maar over het algemeen wordt onder een cover verstaan, dat je een lied zingt, dat bekend is van een ander, of diegene het nu wel of niet heeft geschreven of als eerste opgenomen. House of the rising sun blijft op die manier een cover van the Animals. 

DE ZIN VAN EEN COVER

De meest elementaire zin van een cover is, dat de oorspronkelijke artiest dood is of om andere redenen verhinderd. De menselijke jukebox, het top-40 orkest. Maar een cover kan ook een artistieke uitdaging zijn. Jimi Hendrix liet horen hoe All along the watchtower hoort te klinken, niet Dylan. En Paul Anka interpreteerde de tekst van Comme d’habitude van Claude François, zodat Sinatra van My Way zijn lijflied kon maken. Een echte cover moet eigenlijk beter zijn of tenminste anders. En als het om poen gaat, is hij bij voorkeur succesvoller, zoals If I were a carpenter van de Four Tops. 

Nu terug naar mijn emotionele spagaat. Enerzijds houd ik zielsveel van If it be your will in de versie van Antony Hegarty, maar daardoor dacht ik aan de andere kant: Komt dit wel goed? Is het niet te hoog gegrepen voor Grytsje & Douwe? Cohen was, meer nog dan Dylan, een dichter van de bovenste plank. Gelukkig voor Breteler zijn er veel kijkers van de Omrop, die het origineel van Cohen of de cover van Antony niet kennen en hem wel. Hij vond dat het lied eigenlijk een gebed was. Hij had zelfs een pianist meegenomen om staande aan tafel een minuutje te laten horen, hoe het moest. Het klonk inderdaad als een gebed zonder vreugde en zonder pijn, zoals dat in de Gereformeerd Gemeente hoort. Eindelijk werd er overgeschakeld naar Grytz en Grize, maar hun versie versie werd aan diggelen geslagen. Een vraaggesprekje, waaruit bleek dat zij niet aan bidden dachten, werd omlijst met een enkele scherven van een paar seconden. De cover, waar het item over ging, moesten we maar op de site bekijken.
‘Vloek niet zo,’ maande mijn vrouw, die koffie had gehaald.
‘Maar ze laten het helemaal niet horen, ¤¥§¶!?’
Breteler, die misschien wel de cover van Grytz & Grize voluit had mogen horen, werd naar zijn mening gevraagd. Hij hield zijn fatsoen, maar je kon zien dat hij het eigenlijk maar niets vond. Teveel vreugde voor zijn Gereformeerde hart. Hij suggereerde bovendien dat ‘vaart’ in de muziek een modeverschijnsel was, om het publiek te behagen. Dat heet op zijn Frans een faux pas.
‘Waar ga je naartoe?’, vroeg mijn vrouw toen ik opstond.
‘Naar de werkkamer,’ zei ik, ‘ik wil het nu ook horen.’

DE COVER VAN GRYTZ EN GRIZE

De eerste keer dat ik As it jo wil is hoorde van Grytz & Grize met de onvolprezen violist Vincent – die eerste keer dus – had ik last van die amechtige smeekbede in mijn kop van Antony Hagerty, die weke sheman uit New York die zijn ziel voor het oog van het publiek opensnijdt en in trance raakt. Dit was wel heel wat anders. Toen heb ik ook meteen maar de versie van Cohen beluisterd. Dat klonk inderdaad als een gebed, maar vooral door zijn donkere stem, geschraagd door een engel, die bij hem nooit ver weg is. Ook als je Cohen hoort praten, zelfs in interviews, klinkt hij als een geestelijke die uit zijn Heilige Schrift reciteert. Cohen was in de eerste plaats een dichter, een profeet van liefde.

De volgende ochtend op Goede Vrijdag, na een grondige massage, een stevig ontbijt en een kop koffie, luisterde ik opnieuw naar Grytz & Grize met As it jo wil is. Ik had Antony en Cohen gewist, Breteler zong in mijn herinnering weer Carrickfergus en wat ik zag en hoorde was Grytsje, Douwe en Vincent, die een prachtig klein liedje zongen. Het ‘vooruit’-tempo maakte het licht en de strelende viool klonk als een warme hand op mijn schouder. De glasheldere stem van Grytsje zong onbelemmerd en zonder franje de prachtige zware woorden, die een nieuwe betekenis kregen … hoe it fertoarke strân is … Prachtig, Breteler. Niet te vertalen. 

Op de dag dat Christus aan het kruis stierf, zegt men, viel een bleke zon op het natte land aan de overkant van de sloot. Opeens had ik zin in een uitsmijter.
Hieronder de Grytz & Grize-versie van ‘As it jo wil is’:

https://www.omropfryslan.nl/nijs/801427-fideo-grytz-en-grize-coverje-it-jo-wil

Februari 2018

Ondertussen aan het Gr & Gr front veel nieuwe plannen…
Hieronder alvast een voorproefje van 1 van de vele plannen voor het nieuwe jaar! 

Bye 2017 – Well hello 2018!

2017 – een jaar om niet te vergeten – a lot of lovely gigs – liefdesfeestjes – peace and happiness in januari – popkennis testen in februari – in maart speelden we veel eigen Friestalig werk – opnames van de Friese verdronken vlinder – in april speelden we voor het eerst met invaldrummer Wopke – aanwinst voor het Grytz & Grize-team – supertoffe bandgigs in mei en juni, met Remco/Mario en Tom – echt genieten – dorpsfeesten – besloten feesten – jubileumfeesten – festival Frysk op Riis was weer een succes – eind juli voor de laatste keer naar het mooie Frankrijk voor ons toertje – mooie herinneringen – Skûtsjesilen bij Café Max weer als hoogtepunt van onze bandoptredens – fantastisch publiek – swinging – in augustus speelden we een aantal keren met Carel en Vincent – in september een heerlijk avondje rocken met Sweet Hitch Hiker in Bakhuizen en Workum – in oktober gingen we opnieuw het schip in op de zondagmiddagen in karakteristieke kerkjes – mooiste werk van de wereld – 2e nummer van Boudewijn de Groot in’t Frysk opgenomen – Boudewijn zei: ‘prachtige stem’ – Frysk Sjongersgala in de Lawei in Drachten voor zo’n 600 mensen publiek was spannend en super – Lewinski optredens zijn altijd gezellig – oja, je kunt daar zoooo lekker eten (www.lewinksi.nl) – het jaar sloten we af met een supergigje zaterdagavond met drummer Tom – dansen vanaf nummer 1 – we wensen jullie allen het allerbeste toe in het nieuwe jaar – maak er een fijn oud&nieuw van!

26113879_1143098569126036_1363180879795199527_n   25994655_1143097789126114_7358779696875955652_n26113909_1143099279125965_4762578534568630657_n

Boudewijn de Groot in het Fries

Grytsje zong het lied Fersopen Protter voor het project ‘Boudewijn de Groot in het Frysk’.
In januari komt het lied ‘Efter it gerdyn’ uit, de Friese hertaling van het lied ‘Tip van de sluier’.

Verdronken vlinder is afkomstig van het album Voor de overlevenden. Het nummer verscheen begin 1967 als B-kant van de single Onder ons, de opvolger van de grote hit “Het Land van Maas en Waal”. Die single bereikte de elfde plaats in de Nederlandse Top 40. Verdronken vlinder verscheen in 1970 echter ook als A-kant van een single met als B-kant Beneden alle peil. Ditmaal bleef het nummer in de tipparade steken. Beide liedjes zijn geschreven door Boudewijn de Groot en Lennaert Nijgh, in een arrangement van Bert Paige. In Verdronken vlinder wilde de schrijver zo vrij leven als een vlinder. Eenmaal zich daarvan bewust, ziet hij dan ook in dat het einde van een vlinder ook niet zo fraai is; bijvoorbeeld sterven op een plas water. Dan toch maar mens zijn (om te leven hoef ik geen vlinder meer te zijn).

Hieronder de videoclip.
Tekst: Cees de Wolff, Video: Auke de Groot.